Dus die crisis, dat vind ik wel prima. Voor mij niet uren getuur naar de actualiteitenrubrieken, het DSB-verhaal volgde ik alleen via de grappige oneliners van Youp op Twitter, en de enige kredietcrisis die zich bij mij openbaart, luistert naar de naam ‘alimentatiebespreking'. En die wil ik u maar al te graag besparen. Haha, wat een grappige woordspelerd ben ik toch.
Mannending
De crisis is ook echt een mannendingetje. De mensen die het hebben aangesticht zijn mannen, de mensen die er groot zijn ingetuind zijn mannen en de types die het geld dat ze ternauwernood van Icesave hebben gered nu op een DSB-rekening hebben staan zijn, u raadt het al, ook mannen. Mannen en hebzucht, een klassiek thema.
Vrouwen en machtige mannen
Maar dan de werknemers die huilend bij Dirk - ‘Ik heb gelukkig nog twee paar handen' - Scheringa om de nek vlogen, die hem een kaartje stuurden, die zo met hem te doen hadden, die niet snapten dat die arme lieve man zó hard werd aangepakt, die werkelijk gelóófden dat hij nu écht weer moest gaan werken. Ja. Dat zijn dan weer vrouwen. Vrouwen en machtige mannen, nog zo'n klassiek thema.
Geld erotiseert
Macht erotiseert, geld erotiseert. Ik heb het van horen zeggen. Mijn spaarrekeningen hebben de vier nullengrens nooit gehaald. Maar het geeft niet. Ik heb namelijk een vriendin die zegt dat mannelijkheid juist bestaat uit de lef om je zwaktes te tonen. Die ontzettend opgewonden wordt van de mededeling dat ik bijna rood sta. Die ‘dure-pakken-dure-woorden-ambitie' verdacht vindt en huilen om een film juist ontzettend macho. Ze gaat voor écht, en niet voor imago.
Dus ze geeft me hoop. Hoop dat ik straks, na mijn lange, diepdoorleefde tijd op aarde, nóg een ding kan zeggen: geld had ik niet, maar wel dat ene zeer bijzondere meisje. En we waren rijk.
Ralph Ploeger
Meer lezen of een reactie plaatsen bij dit blog? Ga naar www.manOman.nl
