Volgens hem: Ik Twitter, dus ik besta

Geen bericht
Dat viel dus even tegen. Zijn alter ego zweeg in alle toonaarden. Geen wiewatwaar over mij en mijn enorm goede grappen, geen tweet, geen krabbel, geen mail. Een verwijzing naar mijn site dan? Vergeet ‘t maar. Meneer vond het blijkbaar nodig om me dood te zwijgen, om me keihard recht in mijn virtuele gezicht uit te lachen. En wie weet praat hij wel vaker met echte mensen. Over mij. De klootzak.

Old skool
Dus ik mijn moeder bellen. Die was vooral praktisch. ‘Ben je al bij ‘m langs geweest om 't uit te praten, Ralph?' Ik weer uitleggen dat bij iemand langs gaan heel erg old skool is, qua internetverslaving, en dat ongelukkig zijn tegenwoordig ook veel makkelijker online kan, net als boodschappen doen en een café bezoeken, waarna ze er helemaal niks meer van snapte. Nu moet ik misschien even iets vertellen over mijn moeder en computers. Ze belt me elke drie maanden in blinde paniek op, omdat haar computer 't niet meer doet, en dat ze nu niet kan internetbankieren en ze moet ome Dirk nog mailen over de verjaardag van tante Sjaan en... Dan ga ik er naar toe, doe nieuwe batterijen in de draadloze muis en in het draadloze toetsenbord, waarna ik de held van de dag ben.

Opvallen
Ze probeerde me te begrijpen: "Twitter, zei je?" "Ja. Twitter. Daar kun je in 140 letters opschrijven wat je aan het doen bent." "Wat je aan het doen bent?" "Ja." "En dat willen mensen weten?" Ik zeg: als je moet gaan uitleggen waarom iets leuk is, kun je beter je mond houden. Vooral als je je halverwege gaat afvragen waarom je het ook weer leuk vond. Maar ik luister meestal erg slecht naar mezelf, dus ik deed een poging: "Als je het leuk opschrijft wel ja. Of als je iets bijzonders doet."
"En ken je die mensen?" "Niet allemaal." "En waarom zou je willen dat die mensen dat weten?"
"Eh..." "Dus eigenlijk wil je gewoon opvallen?" "Umm..." "Dat wilde je vroeger ook altijd al."

Iets zei me dat ik haar maar beter niet kon vertellen dat vroeger toch echt vroeger is. Toen ik nog met mensen praatte. Bovendien moest ik rennen, want mijn googlephone piepte. Het was een notificatie van een nieuwe tweet.
Ik bestond nog!

Ralph Ploeger
Meer lezen of een reactie plaatsen bij dit blog? Ga naar www.manOman.nl